Thursday, February 09, 2006

Thyself thy foe

a nick i used for a very long time. i still use it from time to time. but as time passes, many things change within our worlds. from a woman fighting herself, i turned into a woman fighting her world. nobody will die at the end of this fight. it's just a reality of existence. a way to set yourself free. a method to know the enemy.

but it's nice to remember the lines that gave me my ex-nick...

But thou, contracted to thine own bright eyes,
Feed'st thy light's flame with self-substantial fuel,
Making a famine where abundance lies,
Thyself thy foe, to thy sweet self too cruel.

W.S.

guzel di mi? hayatin en iyi yani bu aslinda. zaman geciyor ama bazi seyler hala guzel. yaslanmayi seviyorum.

4 Comments:

Blogger RA said...

senin ufaklığın ensesinden kokladığında, kendini yeni doğmuş gibi hissetmiyor musun peki? Yaşlanmıyoruz yaa... belki bedenlerimiz biraz "mış" gibi yapıyor olabilir...pek bir önemi yok zaten ;-)

11:14 PM  
Blogger JoA said...

hosgeldin:)
her aksam isten eve donup, "anne geldiiiiiiiii" diye bagirip, ardina kadar actigim kollarimin arasinda o sari kafayi buldugumda...
"nerede kaldin anne, aciktim ben" diyerek gozlerimin icine bakan o kocaman yesil gozleri gordugumde...
"ben bebek degilimmmmmm" diye ofkelenen o hircin sipaya baktigimda...
her seferinde yeniden doguyorum.
ama yeniden dogmak yaslanmaya engel mi? ustelik ben tabula rasa'ya inanmiyorum. yaslanmak kotu bir sey degil. ne bedenen ne de ruhen. "yasadim" diyebilmek degil mi aslinda yaslanmak?
bak efkar basti yine. bir sigara daha yakmak lazim simdi:)

11:27 PM  
Blogger RA said...

Bende bir tane sardım! "Yaşıyorum" diyelim mi bu işe...
Anlaştık mı ;-)

11:38 PM  
Blogger JoA said...

anlastik:-)

12:19 AM  

Post a Comment

<< Home