havaalanı notları

uzun zamandır yoktum ortalarda. istanbul'daydım çoğunlukla ama 1 haftayı antalya'da, köyümde, atalarımın doğduğu evde geçirdim. derseniz ki bu sana ne kattı: hiçbir şey. sadece bunların benim için pek de fazla bir şey ifade etmediğini anlamış oldum bir kez daha. şimdi antalya havaalanındayım. çok erken geldim buraya. saatlerdir bekliyorum istanbul'a dönmek için. hiç sıkılmadım. yalnızlığın tadını çıkardım. kitap okudum, kahve içtim, bir haftadır doğru dürüst takip etmediğim haberlere göz attım. hayır, bıraktığımdan daha iyi bulmadım dünyayı tabii ki. birkaç test çözdüm.

yalnız geçirilen süreler insana iyi geliyor. bana da iyi geldi. hayatımda kemikleşmiş olduğunu sandığım ya da yeni tanıyıp birlikte çok iyi zaman geçirdiğim insanların hayatımdan çıkarılamaz olduğu düşüncesinin saçmalığını gördüm. bu nedenle bir yapboz gibi yeniden kurguladım yaşantımı. gerçek değişmezlerimi çözmeye çalıştım. ve buldum. gerçek hedeflerimi sorguladım ve onları da buldum. hangi noktada oluruna bıraktığımı ya da bırakacağımı düşündüm. hepsini özeti aslında şu: ben varım ve var olduğum sürece her şey benim istediğim gibi olacak.

artık benden beklenen "makinalı tüfek cümlelerini" söylemeyeceğim. ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. hepiniz sağlıcakla kalın.