keep the faith

bon jovi şarkısı, evet. oldum olası da çok severim kendisini. genç kızlıktan kalma bir alışkanlık, bırakamıyorum:) ama onun da ötesinde, son günlerde yaşadığım ilginç bir deneyimin özeti belki de.

i've spent a few days thinking, asking questions to myself, trying to find the "true" answers. i've become so much used to lying to myself that it's been difficult to tell the truth. i haven't gone a long way, of course. insanın kendini sorgulaması o kadar da kolay ve kısa süreli bir şey değil tabii ki. yeni tanıştığım biri kendini bulmak için, ailesiyle yemek yediği saatler dışında üç ay boyunca çalışma odasından hiç çıkmadığını söyledi. böyle bir lüksüm yok elbette ama bir çözüm bulacağım mutlaka. as a dear friend says: "there's nothing that cannot be undone through changed solutions." kendinle derdin nedir derseniz söyleyeyim: aslında derdim farkına varmak. yoksa diğer türlü de yaşayıp gidiyordum işte. ama once you realize, you cannot choose to stay as you think you are. how do i feel now? like alice in wonderland:)

biliyorum, burası değil istediğim. bambaşka bir yer. bambaşka bir bakış, başka bir duruş. daha da önemlisi başka bir "oluş". işimiz "olmak" ise eğer, yolumuz uzun. let's keep the faith, love, and hope. her şey çok güzel olacak. di mi?